می دونین امروز چه روزیه ، یک سال پیش در چنین روزی خیلی از ما نتیجه ی کنکورمون رو گرفتیم خیلی زود گذشت نه ، انگار همین دیروز بود هزار و یک جور اسم برا چنین روزی گذاشته بودیم : نتیجه ی ۱۲ سال زندگی یا نتیجه ی ۱ سال سختی و ۱ عمر آسایش  مشخص شدن سرنوشت چه می دونم انواع اسم هایی از این قبیل   شاید هم شب قبلش داشتیم نذر و نیاز می کردیم   که ای خدا می شه فردا نشه فردا ی اون شب که معلوم نبود چند بار مردیم و زنده شدیم    با هزار  و یک هیجان و استرس و شاید هم خوردن   آرام بخش،آب قند و با هزار ویک نذر و نیاز با یه اینترنت ناپلئونی شماره ی داوطلبی مون رو وارد کردیم بعد هم نفسمون رو تو سینه حبس کردیم که نکنه یه وقت............. 

راستی یادتونه کافی نتها چه افتضاحی بود  بچه ها برای اینکه چند دقیقه زودتر نتیجشون رو بگیرن چه سر و کله ها که نمی شکوندن! آخرش اون سیستم جلومون بدون هیچ رو درواسی یا شیرینی رتبمون رو جلو چشمامون گذاشت بعضی موقعها اونقدر مشترکها زیاد بودن که یا هیچی نمی اومد یا اونقدر دیر می اومد که انگار می خواست ما رو شکنجه ی روحی بده عکس العمل های بعدیمون متفاوت بود یا اونقدر خوشحال بودیم که برا رد شدن از یه خیابون ساده چند بار می رفتیم اون دنیا و برمی گشتیم یا دست از پا دراز تر و خیلی پنچر بر می گشتیم خب  هر چی بوده تموم شده و الان فقط خاطره ی اون روزا  مونده   می خواستم نظرتون رو در مورد جمله ی زیر بدونم:

سیال زندگی محبوس در شیشه ی کنکور         

لطفا خاطره ای رو که از این روزا دارین تو قسمت نظرات برای بقیه ارسال کنید.