روز ۱۶ آذر ۱۳۳۲ دانشجويان دانشگاه تهران اعتراض خود را به تجديد روابط ديپلماتيک با بريتانيا و دعوت ريچارد نيکسون، معاون آيزنهاور رئيس جمهور وقت آمريکا، اعلام داشتند. حکومت تازه برآمده از کودتا برای جلوگيری از اين اعتراضات عده ای از نظاميان خود را براي اشغال دانشگاه فرستاد. آن ها برای دستگيری دو تن از دانشجويان دانشکده فنی مستقيما به کلاس درس رفتند. اعتراض استاد و دانشجويان به اين عمل با تهديد مسلحانه نظاميان روبرو شد. استاد و دانشجويان به عنوان اعتراض کلاس درس را ترک گفتند و رئيس وقت دانشكده فنی، مهندس خليلی، نيز به عنوان اعتراض به نقض اصل استقلال و حرمت دانشگاه، تعطيلی دانشکده را اعلام داشت. موجی از مخالفت دانشکده فنی را فراگرفت. فرياد "دست نظاميان از دانشگاه کوتاه"، "درود بر مصدق نخست وزير قانونی"، "اتحاد، مبارزه، پيروزی" از هر گوشه طنين افکند. رگبار مسلسل ها بر روي دانشجويان فرو ريخت و سه تن از دانشجويان به نام های احمد قندچی، مهدی شريعت رضوی و مصطفی بزرگ نيا، به ضرب گلوله و سرنيزه از پای درآمدند. از آن زمان تاکنون دانشجويان ايران اين روز را به عنوان روز دانشجو گرامی داشته اند.
با عرض سلام خدمت همه ی دوستان و ضمن عرض پوزش به خاطر تاخیر در آپ کردن بلاگ
نمی دونم گفتن این شعر و گذاشتنش تو بلاگ بهونه ای مثل روز دانشجو رو می خواد یا نه
به هر حال روز دانشجو رو به همه ی دانشجویان عزیز و آینده ساز فردا تبریک می گم
اینم هدیه ی من بود به همه ی اونایی که تنها جرمشون داد خواهی و دفاع از حقوق خودشون بوده نه بیشتر
کوی و کوچه های پر زندان این شهر شلوغ
آکنده از باغ گل هایی است بی هیچ گونه بلوغ
هر بار می دمد نوازش باد با همه ی ناز
تا غنچه دهد گل هاي پژمرده ي این باغ باز
هر سال گلي مي رويد در اين باغ با همه سرور
تا شكوفا گردد گل اين باغ با همه شرور
هر صبح مي نمايد آفتاب با هزار نور اميد
تا به بهار رسد خزان اين باغ نااميد
باغبان بي توجه به ضجه هاي آسمان و خاك
پرپر مي كنند گلبرگ هاي گل اين باغ را پاك
افسوس كه هر بار باغبان آواز گنجشك را شنيد
ستاره ي آزادي گنجشك را به زنجير كشيد
در پشت ميله هاي زندان اين شهر پليد
گل هايي است كه مي گويند دست باغبان را خليد
آن روزها كه گنجشك پر ميزد و مي خواند كجا رفت
آن گل كه قاصدكي شد و پر زد به كجا رفت
افسوس كه آن كبوتر بچه ها دل سوخته رفتند
افسوس آن همه رخ بي نقابان بي ريا رفتند
باغ همنام كبوتر بچه ها بي طوطياست
راه همنام كبوتر بچه ها بي انتهاست
راوي شعر مي دانست باغبان لج باز است
مايه ي شعر چنين زندان و شكنجه باز است
راوي شعر مي دانست اين شعر ضجه اي بيش نيست
حال خود بگوييد معني اين همه ضجه ها چيست
معني شعر ارضاي دل كبوتر بچه هاست
معني شعر مرهم دل داده و دل سوخته هاست
خدمتتون عرض کنم که بنده وابسته به هیچ تشکل و انجمن سیاسی دانشجویی نیستم و صرفا این شعر رو به عنوان مرهمی برای دل خودم و همه ی دانشجوهای دربند اعم از سیاسی و غیر سیاسی گفتم.
بچه های مدرسه والت، بل و سباستیان، لولک و بولک، چوبین
دور دنیا در۸۰ روز، فوتبالیستها، گوریل انگوری، نیک و نیکو
هادی و هدی، پسر شجاع، خانواده دکتر ارنست، هاچ زنبورعسل
باخانمان، حنا دختری در مزرعه، آقای سکسکه و . . .
اسمایی که گفتم خیلی آشنا بود؟ مگه نه !
لیستی از کارتونهای دوران بچه گی هامون که باهاشون بزرگ شدیم. احتمالا شما رو هم مثل من به دوران کودکی برد!؟
پس شما رو دعوت میکنم تا با هم به دوران کودکی برگردیم.برای دیدن عکسهایی از کارتونهای دوران کودکی اینجا را کلیک کنید.
